:o Nanlaki yung mata ko at hinila ko agad palayo si Pau.
"Nakita mo yun, yung ginawa nun. Nakakakilabot," inayos ko salamin ko. "Ayoko na sa lalaking yun!" sabi ko at halatang ayoko talaga. >:(
Huminto sa harap ko si Pau. Ganun pa din ang reaction niya, ang lungkot. May problema ba siya. O medyo napalakas yung pagkakahila ko kanina.
"Sorry, nasaktan ba kita?" huminde naman siya.
"Si Zeji, mabait naman siya." napaewan look ako. Hindi ko kasi maintindihan ang sinasabi niya. ???
"Sino ba yun?" ang lungkot ng mga mata niya. She try to smile pero nangingibabaw parin yung lungkot sa mata niya.
Hanggang sa magklase, naging malungkot parin si Pau. Sino ba yung Zeji'ng yun? Bakit sobrang affected si Pau?
Naglalakad ako pabalik sa room galing faculty. Vacant namin, hindi ko naman makakasama si Pau dahil busy siya at iniiwasan parin niya ako. Si Kevin naman ay nasa room at may inaasikaso. At nandito ako mag-isa, umiinom ng juice. May nakita akong basketball player na pumunta sa gym. Kaya naisip ko na baka maaari akong manood. Sumilip muna ako kung may nanonood ba, confirmed meron.
Pumunta ako dun sa pinto ng gym, sumilip ako pero wala naman siya dun. Captain ball pa man din siya. Nasaan kaya yun.
Naglibot-libot uli ako.. Habang naglalakad. Di ko sinasadyang makaencounter ng dalwang taong nag-uusap. Aalis na sana ako nang masabit yung uniform ko. Yung palda pa kamo.
"Anu ba..aalis na ako." sabi ko habang pilit inaalis yung palda ko.
"Zeji, gusto kita!" nacurious na lang ako nung marinig ko yun. Titingnan ko sana kung sino pero hindi ako makaalis. Pinilit ko paring alisin yun.
"Br-*BLAG*" biglang pumatak yung mga bola. Arouch!!! Sa ulo ko pa, ang daming bolang nalaglag.
"Anu yun?"
"Saka na lang tayo mag-usap. Sige." naalis rin yung sabit pero ang sakit ng ulo ko ah.
:o"Waah! Ang palda ko."
"Hoy! Ikaw ba yan Angelo! Sabi ko naman sayo diba na wag kang mangingialam dyan ng hindi humihingi ng tulong. Lampa ka talagang tabatsoy!" naramdaman ko yung pag-akyat ng isang tao papalapit sakin. Kailangan ko ng umalis! Anu ba..
"Taba-" napalingon ako. Nagkatinginan kami. Napatingin din kami sa paligid. Ang dumi. Ang gulo. :o
"HOY IKAW! Anung ginawa mo!? Lagot kami kay captain!" agad siyang lumapit.
"WaaaaHhh!!! WAG KANG LALAPIT!!!" napatigil din naman siya.
"Bakit? Kailangan imisin natin to! Bakit ka ba pumasok dito!" lalapit sana siyang muli nang humiyaw muli ako.
"Anu bang problema!?"
"Zeji! Magsisimula na ang praktis! Tara na!" walang pagdadalwang isip siyang lumapit. Hihiyaw sana ako pero tinakluban niya agad ang bibig ko gamit ang kamay niya. At lumapit na sobrang lapit sakin. Napabitiw naman ako sa palda ko at napahawak sa uniform ng lalaking yun. Itutulak ko sana siya kaso- :o
"Ze-" nung makita ko ang lalaking papalapit.
:o"Pa-pasenxa! Isipin niyo na lang na wala akong nakita." agad siyang lumabas at binagsak ang pinto na malakas.
Bumitaw naman ako sa lalakin yun. Lumayo din siya sakin.
"Sige na, tumayo ka na. Kailangan pa nating imisin to bago ako mamura ni Drei!" nagsimula na siyang mag-imis. Ako naman.. Naramdaman ko naman ang pagpatak ng luha ko at..
"Waaaaaah. Hu.hu.hu.huhuhu!" tumingin siya sakin ng parang nagulat na naguguluhan.
"Napag*sob*kamalan.. waaah.. Tayo! Na-na*sob*naaaaaa.. Naghahalikannnnnnnnn!!!" nasa mata ang mga kamay ko habang pinipigilan lumuha ang mata ko. Ang hirap ng may salamin.
"Kasalanan ko bang bumagsak yung mga gamit namin. Kung hindi dahil sayo hindi ko rin naman kailangan na gawin yun diba?"
"huhu..waaaaaaahH!" lumapit siya sakin. At pinilit akong patahanin.
"Tumahan ka na. Hindi naman tayo nakita ni Drei na nag-aanu nga. Di ka naman niya nakita e." tumingin ako sa kanya. Tumingin din siya sakin. Nasa mata naman niya na hindi siya nagsisinungalin.
Aalis na sana ako nang..
"WaaaaHHhh!" tumalikod naman agad siya.
"Hindi ko talaga sinasadya yun! Wala akong nakita!" :-[ naiyak na naman ako.
"Gusto mo bang iwanan na lang kita?" hindi ako sumagot. Umiiyak parin ako. Pero ramdam ko naman ang pagyapak paalis nung lalaking yun.
Pinilit kong gawan ng paraan yung palda ko. Pati yung salamin ko masisira sa kakapunas ko ng luha sa mata ko.
Mamaya pa't-
"Heto isuot mo!" :-[ hindi siya nakatingin sakin pero nakahain naman yung mga jersey niya sa palad niya.
"Para saan yan?" :'(
"Hindi ka naman maaaring umalis ng ganyan. Nasira ng sobra ang palda mo."
"pero-baka-"nagdadalwang isip kong sagot.
"Anu naman kung makita nila yan. May pakelam ka pa ba, basta makaligtas ka lang ok na. Sige na, isuot mo na yan!" lumabas na siya at sinarado ang pinto.
Tiningnan ko yung jersey. Pinawi ko yung mga luha ko. Natukso naman akong amuyin yung jersey niya. Ang bango. Ang bango gaya nung naamoy ko gaya niya kanina yung nung sobrang lapit namin sa isa't-isa. Mabango din ang kamay ng lalaking yun.
At after 15 mins,
"s-Salamat!" nakatungo kong sabi. :-[
"Sige na alis ka na. Ako narin ang bahalang kumausap sa office at advicer niyo." aalis na sana siya.
"Pero paano ka! Ang jersey mo?" he smirks at me..
"Ok lang." ;) then he winks again. For the 2nd time.
